Vandaag was het de huwelijksverjaardag van mijn ouders. Ze huwden op 23 oktober 1943; daarom leek het me interessant om ook dit kerkelijk gebeuren even te benadrukken.
Deze aankondiging kennen jullie al, maar je merkt dat er niet alleen gefeest wordt. Het huwelijk werd ingezegend in de Parochiale Kerk van de H. Drievuldigheid te Borgerhout. Ze kregen zelfs een “huwelijkszegen” mee naar huis.
Het document heeft er heel wat jaren op zitten en er zit een scheurtje in, maar niet in het huwelijk, want zoals bij de meeste van de Van der Veldens wordt er zelfs een 50-jarig jubileum gevierd. Er wordt gefeest, maar men dankt eerst in de kerk!
Zo’n feest wordt gedurende maanden voorbereid. Dat was ook zo voor tante Maria en nonkel Jos: het feest was gepland op 14 april 1995. Ook hier was een dankmis voorzien in de kerk van de Leugenberg, maar nonkel Jos sterft op 21 februari. In de begrafenismis, en ook op het bidprentje, zal men teksten uit de “gouden dankmis” gebruiken.
De huwelijksaankondigingen worden moderner; er moet zelfs wat gevouwen en gepuzzeld worden, maar er wordt nog altijd gevierd en ingezegend in de kerk.
En om te bewijzen dat er inderdaad in de kerk getrouwd wordt volgen hier de huwelijksfoto’s van moeder en dochter! De moeder, mijn jongste zus Hilde vierde trouwens in september haar 45ste huwelijksverjaardag (natuurlijk zonder de rest van de familie; die vierde mee vanop afstand door corona).
De familie Van der Velden was altijd heel erg betrokken bij de parochie; we waren bij de Chiro en moeke en vake zaten in allerlei organisaties. Ook bij de andere broers was dat zo en dat verhaal, die inzet, dat sociale gaat ook vandaag verder!
Volgende blog wordt triestiger, want dan komen we bij de begrafenis. Daarom eindig ik met een plezante noot: één van de optredens van vake bij ziekenzorg.
Lieve's genealogy site 