Alle culturen kennen belangrijke overgangsrituelen. De overgang naar volwassenheid is zeer belangrijk; die vinden we dus ook terug in het kerkelijk leven: de plechtige communie en het vormsel. We kunnen de evolutie doorheen de tijd weer heel mooi volgen.
We beginnen met de communieprentjes: mooie devote afbeeldingen voor mijn kozijn en nichtje, verschillend voor jongens en meisjes, mijn prentje versierd met kantjes en bij het prentje van mijn nichtje Karen is er al meer eigen inbreng.
Er werden foto’s gemaakt in een zelfgemaakte studio thuis of in een echte studio en er was ook een foto voor de huisdeur!
Toen ik mijn communie deed gingen, nee “schreden” de communicanten plechtig, als bruidjes, in processie naar de kerk. We hadden ook allemaal “een tweede dag”, nieuwe kleren voor de dag na de communie. Er was natuurlijk een feest, maar we gingen ons ook tonen aan familie en vrienden. De geschenken waren ook anders dan vandaag: tijdens een gesprek met leeftijdsgenoten kwamen we op allemaal dezelfde geschenken uit, eerst en vooral een missaal en voor de rest nuttige dingen zoals een passersdoos, lepel en vork, een bord met een godsdienstige afbeelding natuurlijk, een reisnecessaire, een “liseuse”.
Er werd ook een officieel getuigschrift uitgedeeld: “ter herinnering aan de geloofsbelijdenis”. Ik toon er twee: een uit 1936 van mijn oom Julien, die ik nooit gekend heb en het mijne uit 1958.
Met die plechtige documenten eindigen we deze overgang naar de volwassenheid. Onze tocht doorheen het kerkelijk leven gaat verder in een volgende blog over het huwelijk en spijtig genoeg ook over het overlijden.
Lieve's genealogy site 
Toffe website die ik zeker zal volgen. Heel interessant.
LikeLike