Er werden voor het huwelijk van mijn ouders (zie eerste deel) zoveel gelukwensen gestuurd en vooral ook i.v.m. uitbreiding van het gezin. Uiteindelijk werd het een kroostrijk gezin, nl. een viermeisjeshuis. Het eerste meisje (dat was ik) liet wat op zich wachten. Maar mijn geboorte werd al aangekondigd in een brief van mijn tante aan haar zus in Duitsland. Er is een uitgebreide briefwisseling tijdens en na de oorlog. Er worden allerlei zaken opgestuurd of meegegeven, o.a. kousen. Van sommige brieven is het klad bewaard, maar ook altijd de carbonkopie, want ze werden getypt, waarschijnlijk op de Mignon typmachine. (Ik heb die ooit meegenomen naar de school als voorloper van “de schrijfmachine met bewegend drukhoofd“. Op de trein werd ik nogal raar bekeken; waarschijnlijk dacht men “Wat doet die nog met die oude naaimachine!)
Deze brief vertrekt vanuit Borgerhout op 17 mei 1946. Eerst gaat het nog over de moeilijkheden om zaken op te sturen en het tekort aan nieuws, maar in het laatste deel wordt mijn geboorte aangekondigd. “Ons Josefine is aan ’t sparen“. Ons moeke heeft het kindje dus kunnen behouden en ik werd geboren op 29 oktober.
En natuurlijk horen daar weer gelukwensen bij. Deze keer maar één groot telegram met aangepast dessin en gestuurd naar de Generaal De Wetstraat nr. 10 in Borgerhout. Ik ben daar, dus thuis, geboren. Dit heeft me nog parten gespeeld in het middelbaar. Het lyceum was naast dat huis gelegen. Bij het voordragen van “Een grote hond en een kleine kat …” vroeg de nieuwe leerkracht of ik van Limburg kwam. Ik zei nee, en zij bleef maar aandringen en vroeg tenslotte waar ik geboren was. Ik antwoordde, geheel naar waarheid, “hiernaast” en prompt vloog ik uit de klas!
Er is ook een aangepast klein gelukwenstelegram: een drieluikje dat kan geplooid worden. Let op: de spelling is al gemoderniseerd!
Kleine visitekaartjes worden het meest gebruikt: die zijn natuurlijk dubbel interessant, zo vind je ook de adressen terug en soms wordt het adres zelfs geactualiseerd!
Het kan natuurlijk ook met een gewone gele kaart vanuit het begijnhof in Hoogstraten! (Zelfs de envelop is bewaard.)
Soms zijn het zeer specifieke wensen: Angelina wenste al dat “de kleine engel zou opgroeien in eer en deugd“. In het kaartje hieronder richt men zich rechtstreeks tot mij en wenst me toe dat ik zou opgroeien “als een gezonde lieve Vlaamsche deerne”! De oorlog is pas beëindigd, dus een gepaste wens is “een zonnige, vredevolle toekomst“.
De wensen kunnen nog christelijker: dat past natuurlijk bij het tante nonneke van vake, Moeder Ludwina! Ze stuurt een persoonlijk kaartje, maar ook nog één van alle zusters der H.H. Engelen voor de geboorte van die eerste lieve engel!
Er worden ook geschenken aangeboden: dit briefje komt uit Wallonië: daar wisten ze waarschijnlijk niet dat in Vlaanderen in die tijd de kleur voor meisjes blauw was. (Ook die zaken zijn nu veranderd: kleuren spelen geen rol meer!)
De mooiste en meest persoonlijke wens komt van nonkel Pierre, een broer van vake!
Nostalgie naar de tijd van toen en de gelukwensen!
Lieve's genealogy site 