De computer is heel handig en mails zijn gemakkelijk, maar zo missen we wel heel wat oorspronkelijke gelukwensen. Waar is de tijd van telegramrnen en kaartjes. Deze blog wordt wel heel persoonlijk, want we beginnen bij het huwelijk van mijn ouders. Dus het liedje wordt aangepast met “Alberreke“!
Vroeger stuurde men nog een faire-part, een woord dat nu praktisch vergeten is en dat ze langer geleden ook enkel in Antwerpen courant gebruikten (dat mocht ik ondervinden toen ik wat woordenschat Franse correspondentie in Herentals gemakkelijker wou introduceren!). Hier is de huwelijksaankondiging van mijn ouders:

Van overal komen er gelukwensen, nl. “liefdadigheidstelegrams” op 3 oktober 1943. Men kan blijkbaar kiezen uit 2 soorten. De meesten worden naar het adres van de bruid gestuurd. Mijn vader heeft alle wensen zorgvuldig nagekeken: op de hoek zie je zijn paraafje!
Er komt ook een klein “gelukwenschtelegram” dat kon opengevouwen worden. Het is zonder tekst en zelfs zonder afzender!

De keuze van telegrammen is dus beperkt, maar de wensen zijn zeer verscheiden. Hier volgt een kleine bloemlezing. Ik begin met de twee bovenstaande, want die waren misschien wat te klein om te lezen:
- Met getelde woorden ongetelde wenschen ter gelegenheid van uw huwelijk
- Wenschen het nieuw te water gelaten schuitje een kalmen rustigen deinende zee. A hoy
- Hartelijk proficiat met uwe verbinding Dank Adam en Eva voor de uitvinding
- Jacobs kroost Methusalems ouderdom
- Veel geluk en voorspoed in het huwelijksbootje en vele broekjes en rokjes
- Dat uw bootje vare zacht gansch uw leven dag en nacht
- Hartelijke gelukwenschen aan de jonge tortelduifjes alsook nen rustigen huwelijksnacht
- Heil en zegen op uwe nieuwe wegen voorspoed en geluk en elk jaar een familiestuk
- Een gelukkig gezin met Godes Zegen Een gezellig huisje in een vredig Vlaanderen
- Een voorspoedige reis stelt u zeker op prijs en menige kornuit brenge vreugd in de schuit
En als dan de eerste spruit komt volgen er weer gelukwensen, dus … wordt vervolgd!

