Wie had ooit gedacht dat mijn eerste blog er één zou zijn over een kookwedstrijd en dan nog één van de scouts, terwijl wij altijd Chiromeisjes waren!
Deze foto vertelt echter iets over één van mijn moeilijkste zoektochten in de genealogie. Een oom van mijn moeder ging samen met zijn vrouw en zijn dochter naar Amerika. Hij vertrok vanuit Liverpool en dankzij Ellis eiland kon ik hem terugvinden, na wat problemen met de naam. Ik kon hem volgen, naturalisatie en overtochten naar Antwerpen en terug naar Amerika met schepen van de Red Star line. Het overlijden van zijn vrouw vond ik terug. Maar hoe ik ook zocht naar zijn overlijden en naar zijn dochter, ik kon geen enkel spoor vinden. Dankzij een Nederlandse genealogiegroep vond ik uiteindelijk het graf van de dochter. Ik ontdekte dat Adolphine Joanna Van Ackeren 2 maal gehuwd was. Met haar eerste man had ze 8 dochters. Ze moest haar eerste man en 4 van die dochters begraven. Uiteindelijk werd ze begraven als Joan Fulton, dus onder haar tweede voornaam en met de familienaam van haar tweede man, waarmee ze geen kinderen had! Het probleem van heel wat landen in verband met onderzoek naar vrouwelijke voorouders; vrouwen nemen de naam van hun man aan. Vanuit feministisch standpunt is dat helemaal fout!
Deze oude krantenfoto toont ons Adolphine, nog niet gehuwd en dus nog met haar eigen naam als deelneemster aan een “cooking contest”, dat ze met haar scoutsploeg won. Het krantenartikel werd opgestuurd naar mijn nicht, die een generatie ouder was als ik. Het kruisje duidt aan wie Adolphine is. Mijn tante heeft – dat heb ik pas later vernomen – lange tijd gecorrespondeerd met de moeder van Adolphine, in het begin in het Nederlands. Als Adolphine zelf later schreef veranderde dat vlug naar het Engels. Nu heb ik – spijtig genoeg enkel kopieën – de correspondentie. Zoals vaak was er uiteindelijk geen contact meer. Maar … vanuit haar graf (contactgegevens) heb ik nu een facebook-relatie met de nog levende dochters en kleinkinderen. En… ook haar vader heb ik teruggevonden. De arme man is gestorven tijdens de blitz in 1941 en ligt begraven in Liverpool. Straf: van daaruit vertrokken naar de nieuwe wereld om er terug te komen en er te sterven.
Nog straffer: ik weet meer over de grootouders en het geboorteland van de moeder dan de eigen dochters!
Deze oude krantenfoto toont ons Adolphine, nog niet gehuwd en dus nog met haar eigen naam als deelneemster aan een “cooking contest”, dat ze met haar scoutsploeg won. Het krantenartikel werd opgestuurd naar mijn nicht, die een generatie ouder was als ik. Het kruisje duidt aan wie Adolphine is. Pas later heb ik vernomen dat mijn tante lange tijd gecorrespondeerd heeft met de moeder van Adolphine, in het begin in het Nederlands. Als Adolphine zelf later schreef veranderde dat vlug naar het Engels. Nu heb ik de correspondentie: brieven en postkaarten, maar spijtig genoeg enkel kopieën. Zoals zo vaak gebeurt stierf het contact uiteindelijk een stille dood. Maar … vanuit haar graf heeft ze mij geholpen (dankzij de contactgegevens) en heb ik nu een facebook-relatie met de nog levende dochters en kleinkinderen. En… ook haar vader heb ik teruggevonden. De arme man is gestorven tijdens de blitz in 1941 en ligt begraven in Liverpool.
Opmerkelijk: hij vertrok van daaruit naar de nieuwe wereld en kwam er terug om er te sterven.
Nog straffer: ik weet meer over de grootouders en het geboorteland van de moeder dan haar eigen dochters!
Lieve's genealogy site 